Στον ισλαμικό μυστικισμό και τη θεουργία, οι επτά σφραγίδες αντιπροσωπεύουν σε γραφική μορφή το Μεγαλύτερο Όνομα του Θεού. Στην Καμπάλα, οι σφραγίδες φέρουν Προσωπικά Θεία Ονόματα που σχηματίζουν συλλογικά ένα «Μέγιστο Όνομα».
Έχουν καταγραφεί και εξεταστεί σε πολλά αρχαία χειρόγραφα.
Οι μορφές είναι πρωταρχικώς όμοιες και έχουν μικρές διαφοροποιήσεις στο πέρασμα των αιώνων.
Σε αντίθεση με την ισλαμική μαγεία, οι μεμονωμένες αντιστοιχίες των επτά σφραγίδων, τα επτά γράμματα του Σολομώντα όπως συνήθως ονομάζονται, σπάνια μπαίνουν στις εβραϊκές σφραγίδες και υπάρχουν σχετικά λίγες πηγές στα κείμενα της Καμπάλα. Κατά πάσα πιθανότητα, τα εβραϊκά φυλαχτά είναι πιο πιθανό να έχουν τα ονόματα των σφραγίδων που δεσπόζουν στα σύμβολά τους. Στην ισλαμική μαγεία υπάρχει πληθώρα φυλαχτών που έχουν όλα ή σχεδόν όλες τις σφραγίδες. Στην ισλαμική μαγεία, οι επτά σφραγίδες συνδέονται με τα επτά Ταχατίλ, τα οποία εμφανίζουν σαφείς ομοιότητες με τα ονόματα των σφραγίδων στην Καμπάλα. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η περίπτωση να συνδέονται οι επτά σφραγίδες με την αιγυπτιακή μυθολογία και τη Βεδική παράδοση. Όπως και να είναι, σίγουρα έχουν άμεση σχέση με τα μάτια και δάχτυλα του Θεού, 5 δάχτυλα και 2 μάτια.
Οι χαρακτήρες των ιερογλυφικών και των επτά σφραγίδων εμφανίζονται ταυτόχρονα στην εβραϊκή Καμπάλα, και χρονολογούνται στα τέλη του 13ου / αρχές του 14ου αιώνα, χωρίς προηγουμένως να έχει εντοπιστεί άλλη εξωτερική πηγή. Την ίδια περίοδο εμφανίζονται στην ισλαμική μαγεία και είναι εντελώς ασαφές το κατά πόσον τα σύμβολα είναι δανεισμένα από τον ιουδαϊσμό προς το Ισλάμ ή το αντίστροφο.
Η αραβική παράδοση στην περιγραφή των επτά σφραγίδων, τις αποδίδεται στον Άλι Ίμπν Άμπι Τάλιμπ (7ος αιώνα μ.Χ.), ο οποίος λέγεται ότι ανακάλυψε τις 7 σφραγίδες χαραγμένες πάνω σε ένα βράχο. Σε αντίθεση με την προοδευτική εξέλιξη της αραβικής μαγείας, η οποία θέλει να ταυτίζονται με τα φυλαχτά της κουφίγια, θεωρεί ότι οι σφραγίδες βρέθηκαν από τον Άλι τον γαμπρό του Προφήτη. Υπάρχουν πολλές μικρές παραλλαγές, συμπεριλαμβανομένου ενός συστήματος με κάπως πιο διαφορετική ακολουθία συμβόλων. Υπάρχει ένα ποίημα που αναφέρει για αυτό, ο σπουδαίος ΑλΜπούνι:
Τρεις ράβδοι τοποθετούνται μετά από τη σφραγίδα (εννοεί την πεντάλφα, σχήμα 1), Πάνω από τα κεφάλια τους, είναι κάτι σαν μια ισιωμένη λόγχη (βλέπε σχήμα με αριθμό 2) Και ένα Μιμ, τυφλό και ακρωτηριασμένο, μετά μια σκάλα (βλέπε σχήμα με αριθμό 3) Για όλα αυτά που ελπίζαμε, αλλά δεν είναι μια σκάλα. (βλέπε σχήμα με αριθμό 4) Και είναι τέσσερα αντικείμενα, όπως τα δάχτυλα που παρατάσσονται Επισημαίνοντας τις καλές πράξεις, αλλά χωρίς το υπόλοιπο του χεριού (βλέπε σχήμα με αριθμό 5) Στη συνέχεια είναι ένα διαιρεμένο Χε και ανάποδα ένα Ουάου (βλέπε σχήμα με αριθμό 6) Όπως είναι ο σωλήνας για το αίμα, παρ 'όλα αυτά δεν είναι αυτό. (βλέπε σχήμα με αριθμό 7) Αυτό είναι το όνομα του Αλλάχ, επαίνεσε για την υπέρτατη εξουσία της. Αν δεν το ξέρετε πριν, το ξέρετε τώρα.
ثلث عُصى صُففَْت بعد خَاتم++ على را سها مثل السنان المُقوم+++ و ميم طميس ابترثم سُلم
كهئة السلام الى كل مامول و ليس بسلم+++ واربعة مثل الاصابع صففت تشيرالى الخيرات من غير معصم
تشيرالى الخيرات في كل مغنم
وهاء شقيق ثم واو منكوس كانبوب حجام و ليس بمحجم
Οι επτά σύμβολα αφορούν τους επτά θεούς ή επτά δαίμονες της θρησκείας της Μεσοποταμίας, που καλούσαν στις επικλήσεις και τα μαγικά ξόρκια. Οι «επτά θεοί που θέσπισαν την τύχη", δηλαδή ο Αν, ο Ενλίλ, ο Ένκι, ο Νάννα, η Ινάννα, ο Ούτου, η Νινχουρσάγκ. Οι επτά Θεϊκοί, οι Σέμπετι – σέμπετι σημαίνει επτά – τα παιδιά του Ουρανού και της Γης (κάτι αντίστοιχο με την ελληνική θρησκεία, τους Τιτάνες), ήταν επτά θεοί που γέννησαν θεούς. Αρχικά συμβολίστηκαν με επτά μικρούς κύκλους. Και τα δύο σύνολα των επτά θεοτήτων φαίνεται να έχουν ταυτιστεί με τα επτά μέλη του αστρικού σμήνους των Πλειάδων, το οποίο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την άποψη πως η ισλαμική μαγεία έχει συνδέσει πολλά με αυτές.
Τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά έχουν μεγάλες ομοιότητες με τη δεύτερη σφραγίδα. Σε αυτά υπαρχει ένα που απαρτίζεται από τρεις κάθετες πινελιές κάτω από οριζόντια. Επίσης ένα που προσεγγίζει την πέμπτη σφραγίδα, παρουσιάζοντας τον αριθμό τέσσερα με τέσσερις κάθετες πινελιές.
Τα μυστικά ονόματα των Θεών εμφανίζονται με αναγωγικά σύμβολα, με μαγικούς χαρακτήρες δηλαδή, δίνοντας αυστηρά τις έννοιες των ονομάτων στην ελληνο-αιγυπτιακή τελετουργική θεία παρουσία.
Πολλοί βλέπουν πως έχουν μια εβραϊκή προέλευση για την έννοια ενός Μέγιστου Ονόματος του Θεού.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι μια επιλογή των παλαιο-εβραϊκών γραμμάτων (του 10ου αιώνα, όπως φαίνεται στην εικόνα που έχω βάλει), μπορεί κάποιος να δει τις επτά σφραγίδες. Σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, το πεντάγραμμο της 1ης σφραγίδας μπορεί να διαμορφωθεί από παλαιο-εβραϊκό άλεφ, η 2η σφραγίδα απο τάου, η 3η σφραγίδα από ένα ντάλεθ ή ένα ρες, η 4η σφραγίδα από ένα χε, η 5η σφραγίδα από ένα σάμεχ με ένα πρόσθετο τμήμα, η 6η σφραγίδα από ένα κοφ και η 7η σφραγίδα από ένα λάμεντ
Άλλοι θέλουν να συνδέονται οι επτά σφραγίδες με την προ-ισλαμική περίοδο και πιο συγκεκριμένα με τους Τουαρέγκ Βεδουίνους. Σήμερα έχουν έρθει στη δημοσιότητα πλείστα φυλακτήρια των Τουαρέγκ με τις επτά σφραγίδες.